Decanulatie (Neurologie) – Deel 2: Behandeling
Decannulation ahead: a comprehensive diagnostic and therapeutic framework for tracheotomized neurological patients (Dziewas et al., 2025)
In mijn vorige post heb ik de diagnostische interventies uitgelicht, en vandaag zal ik de therapeutische interventies (samengevat in figuur 2) die in de publicatie worden behandeld belichten, gekoppeld aan de A2BC-criteria.
Airway Safety
Airway Safety omvat onder andere secretiemanagement en heeft als doel het verminderen, bevorderen van secretolyse en verbeteren van de mobilisatie en ophoesten van slijm. Een andere belangrijke pijler is dyfagie. In de beginfase van neurologische revalidatie richt dysfagie behandeling zich op het stimuleren van slikken, vaak door gebruik te maken van revalidatie en compensatie technieken. Het Ice-chip protocol kan ondersteunen bij de overgang van de NPO-status naar het opbouwen van orale intake. Above-cuff vocalization (ACV) maakt het mogelijk dat patiënten met een tracheacanule spreken en biedt sensorische stimulatie op laryngeaal en pharyngeaal niveau, wat mogelijk de slikfunctie kan verbeteren en het weaningproces kan ondersteunen. Pharyngeale elektrische stimulatie (PES) kan mogelijk helpen bij het bevorderen van de reorganisatie van de corticale gebieden en verbetert de sensorische input, wat de neurologische sliknetwerken ondersteunt.
Airway Anatomy
Luchtwegstenoses vormen een veelvoorkomend obstakel voor decanulatie. De belangrijkste behandelingsstrategie is het optimaliseren van de tracheacanule configuratie om weefselschade te minimaliseren. Kies de juiste tracheacanule, met de juiste features voor de juiste patiënt. Het verkleinen van de buitendiameter en het gebruik van een gefenestreerde tracheacanules kunnen de weerstand verminderen en de luchtstroom bevorderen. Een placeholder in de vorm van bijvoorbeeld een Button kan ook worden overwogen vóór volledige decanulatie om de mogelijkheid van recannulatie open te houden, indien nodig.
Bronchial Secretions
Effectief secretiemanagement vereist het verminderen, mobiliseren en verbeteren van het ophoesten van slijm door verschillende benaderingen, waaronder het gebruik van anticholinergische middelen, botulinumtoxine-injecties, bevochting met behulp van onder andere HMEs en mucolytica. Zowel invasieve methoden (bijv. hoestmachines en endotracheaal uitzuigen) als niet-invasieve technieken (bijv. fysiotherapie) worden toegepast.
Cough Strength
Bij patiënten met zwakke ademhalingsspieren kan de hoestkracht worden verbeterd door regelmatige incentive spirometrie-training. Inhalatietherapie met aerosolized capsaïcine kan ook helpen bij het versterken van de hoestreflex.
Ik heb hierboven de verschillende methodes samengevat per category. Mocht je meer willen weten over de verschillende methodes. In de publicatie (zie comments) vind je een toelichting per methode in plaats van per categorie.
